Can you read dutch?

No point in reading this post otherwise!

Marcel, a dutch friend and volunteer physiotherapist at Goroka General Hospital came to the village with us at the end of March.

Photos from this weekend can be found in the “Kaubasis Visit 20080321 - Marcel” online photo album.

Marcel sharing some photos from Holland with the local kids…

Marcel also has a blog and recently he posted the following story about his visit to the “hut”…

Zoals ik mijn vorige verhaal al vertelde ben ik tijdens de Paasdagen een aantal dagen met twee goede vrienden, Robert en Elly, naar the village geweest. Robert werkt ook in het ziekenhuis als IT-manager en hij is ook een volunteer, via een organisatie uit Australi (AVI). Hij doet fantastisch werk in het ziekenhuis door het ziekenhuis te voorzien van computers, het trainen van medewerkers, het opzetten van een computernetwerk en nog veel meer werk rondom computer technologie.

Robert heeft voordat hij naar Goroka kwam al bijna twee jaar in Lae gewoont, een grote plaats aan de oostkust van PNG, waardoor hij veel weet over de cultuur en politieke situatie van PNG. Hij spreekt ook vloeiend Tok Pisin en weet precies hoe hij om moet gaan met de locals. Naast een goeie collega en goeie vriend is Robert ook een halve wantok van me. Zijn ouders komen beiden uit Nederland en een hij heeft familie wonen in Heiloo, waar hij als kind een aantal jaar heeft gewoond.

Het grootste deel van zijn leven heeft hij in Australi gewoond, maar als ik Nederlands spreek dan kan hij me goed verstaan en hij spreekt zelf ook een aardig woordje Nederlands (zeker als ie een borrel op heeft). Robert heeft in Lae Elly leren kennen en nu wonen ze dus samen in Goroka, twee straten van mij vandaan. Ze hadden me al een paar keer gevraagd om naar the village te komen, omdat ze daar sinds vorig jaar hun eigen huis hebben. The village is het dorp waar Elly vandaan komt en het ligt ongeveer een uurtje rijden met de PMV van Goroka.

Het ligt op de grens van the Eastern Highlands Province (waar Goroka ligt) en Simbu, wat nog iets verder in de hooglanden van PNG ligt. Het huis, wat gebouwd is door familieleden van Elly, ligt op ongeveer een half uurtje lopen vanaf de weg waar de PMV je afzet. Het dorpje heet Wara-Gumuni, wat in de locale Tok Ples (taal) zoiets betekent als water kruising. En al gauw werd het me duidelijk waarom het dorpje zo heet, want vlak naast het huis van Robert en Elly ligt een prachtig beekje, dat iets verderop samenkomt met een ander beekje, een idyllisch plekje dus.

Op vrijdagochtend vertrokken we en nadat we het een en ander op de markt hadden gekocht stapten we in een PMV die ons een uurtje later afzette op de juiste locatie. Tijdens de wandeling richting het dorpje passeerden we verschillende andere kleine dorpjes en omdat Robert en Elly bekende gezichten zijn namen we regelmatig even de tijd om gedag te zeggen en een praatje te maken.

Voor veel mensen en vooral kinderen is het nog steeds een hele attractie om twee whitemen van dichtbij te zien. En als ze dan ook nog eens Tok Pisin spreken, dan is dat helemaal leuk. Even later kwamen we aan bij het huis van Robert en Elly, het is een traditioneel huis gemaakt van hout, gevlochten bananenbladeren en Kunai-gras, wat gebruikt wordt voor het dak. In elk deel van PNG worden de huizen op een andere manier gebouwd, de huizen in de hooglanden zijn veelal rond, waardoor de huizen ook wel Raun-houses worden genoemd.

Het huis van Robert en Elly is net even anders, omdat ze aan het ronde gedeelte drie kamers hebben gebouwd, waardoor het net even wat groter is dan de andere huizen. Het huis is vorig jaar gebouwd door de broers en andere stamgenoten van Elly op de grond van Ellys vader, die een aantal jaar geleden is overleden. Maar het is een mooi huis op een mooie plek en ook al is het huis misschien net is groter en luxer dan andere traditionele huizen het is een goeie plek om even de drukte van werk en de grote plaats Goroka te ontvluchten.

Ik heb al een aantal keer het village-leven in PNG ervaren en elke keer is het weer een bijzondere en interessante ervaring. Geen luxe, geen mobiele telefoon, geen elektriciteit. De ideale manier om te ontspannen en om lekker back to basic de dag te laten komen zoals het komt. Vrijdagmiddag hebben we het verder rustig aan gedaan, een beetje kennis gemaakt met de mensen die dichtbij Robert en Elly wonen, daarna hebben we gezellig gegeten en nog wat nagepraat. Voordat we gingen slapen liet Robert nog even een bijzonder natuurverschijnsel zien, vlakbij het huis stond een grote boom waarin een zwerm vuurvliegjes een ritmische lichtshow gaven. Het leek alsof alle vliegjes met elkaar verbonden waren, want elke keer op hetzelfde moment gaven ze licht om vervolgens weer uit te doven. Volgens Robert heeft ooit een wiskundige onderzoek naar die vliegjes gedaan en een patroon in het ritme gevonden waarop de vuurvliegjes aan en uit gaan. Maar ook zonder die wetenschap was het al een spectaculaire show van moeder natuur.