Robert@PNG

A few weeks ago the Schilt family farewelled it's very dearest of aunt's - Tante Tonia. A cousin of mine from Holland recently sent me the following description (in dutch) of the funeral:

Het kon niet mooier. Met neven, nichten en aanhang hebben we aan al haar wensen kunnen voldoen. Zij is thuis opgebaard geweest. George heeft foto's naar je moeder gemaild. Heeft zij ze aan jou doorgestuurd?
In de kerk is een gezongen Latijnse Mis opgedragen. Ik heb jouw tekst en die van Demian voorgelezen en er zelf nog wat woorden aan toegevoegd. Ook onze nicht Gemma heeft gesproken.
Het weer was prachtig, koud maar zonnig. Ik had 's morgens vroeg op het kerkhof het pad naar het graf versierd met 150 grote geel/oranje rozen. Daar hield zij zo van.
De kist werd gedragen door 4 heren (met hoge hoed! Wens van tante) en door George, Tim, (vriend van Marja), mijn broer Peter en Arthur (kleinzoon van Frits). Na het zakken van de kist hebben we één voor één honderden rozenblaadjes over de kist uitgestrooid.
Onze tante is dus echt met stijl begraven! Zij ligt nu rustig bij oom George en haar moeder.

En toen haar huis opruimen. Vond ik wel moeilijk en confronterend. Maar dat is nu ook achter de rug.
Gisteren zijn George en ik naar “haar kerk” geweest. Jaren lang ben ik met tante Tonny iedere 3e zondag van de maand naar de kerk geweest. Dan liet zij de Mis opdragen voor oom George en overige overleden familie. Deze 3e zondag van november is nu haar eigen naam er aan toegevoegd.

Het is kaal zonder haar en ik mis haar. Met haar overlijden is voor mij nogmaals de band met mijn ouders doorgesneden. Zij was nog een beetje een verlenging van hun, natuurlijk vooral van mijn vader. Zij wist zoveel over hem, maar ook over jouw vader en onze ooms en tantes te vertellen. Bij haar kwam de hele familie weer tot leven. Maar ik heb genoeg gehoord en genoten.
Ik leef verder met fijne herinneringen. Tante Tonny heeft haar rust verdiend.